Iwrotemydreams’s Weblog

Χριστούγενα πλησιάζουν κ’ σηκώθηκε ο Γιωργάρας να πάει στα μαγαζιά!Φορτωμένος από την ελπίδα ότι η νέα χρονιά θα του φέρει πλούτη,χαρά κ.ο.κ
Χαμογελαστός πάντα κ με το ένα χέρι συνεχώς στην τσέπη να χαϊδεύει το χαρτίιιι για να νιώθει συνεχώς πως μετράει….πως είναι η ώρα του να ΑΓΟΡΑΣΕΙ!!! (οοοοοοοοου).
Τί όμως;Κάτι να φορέσει αυτές τις Άγιες
Μέρες που όλοι θα είναι έξω κ αυτός μαζί(μέσα θα έμενε ο Ελληνάρας;)
Κακά τα ψέμματα τέτοιες μέρες όλοι την πατάμε κ αγοράζουμε πράγματα που στην πραγματικότητα δεν μας αρέσουν ή θα φορέσουμε μόνο μία φορά κ συνήθως σε αρκετά μεγάλες τιμές χωρίς να το πολύσκεφτόμαστε έχωντας πάντα το ψυχολογικό αβαντάζ του δέκατουτρίτου μισθού που η Ελλάδα όλη ακόμα ψάαχνει να βρεί τί απέγινε….
Περπατάει λοιπόν στον δρόμο ο Γιωργάρας….Ποιός;Ο Γιωργάρας ο επι δωδεκάμηνο ταλαιπωρημένος στη δουλεία με ελάχιστο προσωπικό χρόνο πόσο μάλλον ελάχιστο χρήμα…Γιωργάρας!Ποιόν δρόμο δηλαδή,γυναίκες παντού σε όλα τα πεζοδρόμιαφορτωμένες με τσάντες κ με γοργό βήμα να μην σταματάνε ούτε για να περιμένουν κάποιο αμαξι να περάσει…Μπορει να μην χωράει ο Γάρας αλλά σήμερα που ΑΓΟΡΑΖΕΙ νιώθει τεράστιος κ δεν δίνει σημασία…
Ξεκινάει κ περνά απο μερικές βιτρίνες…το ένα δεν του αρέσει,το άλλο δεν είναι επώνυμο(μια φορά πάμε στην αγορά!!!να μην τα σκασουμε για μάρκα;) κ ΤΣΟΥΠ να’το το μαγαζί που του αρέσει…Με κόσμο έως έξω την πόρτα κ μία ουρα σάν σε τράπεζα στο ταμείο!Αλλά αυτός χαμογελαστός(φταίει το χέρι στην τσέπη που ζεστένεται απο το ρευστό!!!).Μπαίνει μέσα,σπρώχνει κ σπρώχνεται λίγο κ καταφέρνει να βρεθεί στον πυρήνα του μαγαζιού που με δυσκολία βρίσκει τρία τέσσερα ρούχα να του αρέσουν μέσα στο ηφαίστειο που είναι παρκαρισμένο στο μεσαίο τραπέζι απο ρούχα πεταμένα,ο καταναλώτης πληρώνει βλέπετε κ έχει το δικαίωμα να πετάει οτι βρεί στον δρόμο του για να βρει το κατάλληλο νούμερο…!!!
Αφού περνάει κ αυτό το στάδιο πρέπει να το δοκιμάσει….χα…σε όλα τα δοκιμαστίρια είναι κ κάποιος με 5-6 ρούχα να δοκιμάζει μήπως κ πάρει ένα!Το χέρι στην τσέπη πάντα ο Γιωργάρας για να νιώθει ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΓΟΡΑΣΤΗΣ!Τέλος πάντων κάποια στιγμή ανοίγει κάποιο δοκιμαστήριο κ προλαβαίνει να μπει μέσα να αλλάξει!Δεν τον ενοχλεί η στοιβα που άφησαν οι προηγούμενοι που δοκίμαζαν(οι μαθημένοι απο την μαμά τους να μαζεύει τα πάντα,χωρίς να σκεφτούν έστω να διπλώσουν κ να γυρίσουν τα ρούχα πίσω εκεί που τα πήραν!!!κ αν τους ρωτήσεις θα σου πουν ότι αυτη είναι δουλειά της πωλήτριας την ίδια στιγμή που την κακολογούν επειδη τρέχει η καημένη να διπλώσει όσα άφησε ο προηγούμενος κ αδυνατεί να σε βοηθήσει…Κύριοι όλοι….)
Βάζει το ένα δεν του αρέσει…βάζει το άλλο του έρχεται μικρό…Βάζει το τρίτο κατι δεν του πάει καλά(όχι πως είναι η κοιλιά που πετάγεται απο τα ξύδια μπροστά κ φαίνεται σαν ρούχο εγκυμονούσας αλλά κάτι στο ρούχο φταίει πάντα…)Βγαίνει έξω,εννοείται αφήνοντας τα ρούχα στην στοίβα κ ψάχνει κάποια να τον βοηθήσει,ποιά όμως;τρέχουν όλες να διπλώσουν τα ρούχα κ να γεμήσουν τα ράφια γιατί ψωνίζουν όλοι με μανία…Λέει κ ένα “τι μπουρδέλο εξυπηρέτηση είναι αυτη…;” έχωντας πάντα το χέρι στην τσέπη να ηδονίζεται με την αφή του χρήματος κ πάει κ αρπάζει ένα ρούχο που ακούει μία μάνα παραδίπλα να λέει ότι είναι της μόδας κ ότι θα πάρει για τον γίο της κ πάει προς το ταμείο…το νούμερο;Το δικό του…αφού είναι τελευταίο κομμάτι κ είναι της ΜΟΔΑΣ λέμε!!!
Πάει προς το ταμείο κάθεται στην ουρα….περιμένει…περιμένει…περιμένει…Αν ήταν σε τράπεζα ή σε υπηρεσία θα έβριζε όλο το κράτος όμως τώρα είναι αλλιώς….Αγοράζει το παιδί!!!
Με τα πολλά φτάνει στο ταμείο πληρώνει πανάκριβα κάτι που δεν είναι σίγουρος αν του αρέσει αλλα είναι ίν(περιττό να ξαναπώ που έχει το χέρι) κ ξαμολλάει στον δρόμο με τεράστιο χαμόγελο ευχαριστημένος που κρατάει τσάντα με ψώνια απο ΓΝΩΣΤΟ μαγαζι….πάει παντού,περνά απο όλους τους γνωστούς κ πίνει κ έναν καφε σε κεντρική καφετέρια κρατώντας μια καρέκλα για την τσάντα του…τα ψώνια του…ΜΕΤΡΑΕΙ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΓΙΩΡΓΑΡΑΣ…ΣΗΜΕΡΑ Ο ΓΙΩΡΓΑΡΑΣ ΑΓΟΡΑΖΕΙΙΙΙΙ ΛΕΜΕ!!!!!!

Ανήμερα του Αγίου Σπυρίδωνα,μεγάλη η χάρη του όπως θα έλεγαν στην κέρκυρα,ξεκίνησε ο μικρός κ ταλαίπωρος Γάκης να πάει να πάρει ένα δώρο για τον φιλο του τον Σπύρο,φίλος;λέμε τώρα…Από υποχρέωση πιο πολύ!Σοκαρισμένος από τα ασφαλιστικά,τις ανατιμήσεις στην Δεη,τον πληθωρισμό κ με την αναμονή του 13ου μισθού που τον έχει ήδη ταγμένο για δώρο στις τράπεζες,ώντας κ ταλαιπωρημένος από το χτεσινό ξενύχτι είπε να γυρίσει την πόλη να βρει κάτι καλό κ φτηνό…Χα…Πως;Απεργίες εδώ,απεργίες εκεί,συλλαλητήρια,μαθητές,σπουδαστες,καθηγητές,μισθωτοί,πολιτικοί μηχανικοί κ.ο.κ είχαν γεμίσει τους δρόμους,τις καφετέριες(η αναγέννηση του πνεύματος μέσω συζήτησης…),την αγορά(γιατί με την απεργία είναι ευκαιρία κ να τσίμπησω εκείνα τα πράγματα που είχα βάλει στο μάτι…)κ όπου μπορείς να φανταστείς κόσμος…Έχεις κ το τρακ μην κανείς καμία ύποπτη κίνηση κ σε πάρει καμία κάμερα κ σε κυνηγάν μετά μια ζωή φακελομένο,η’ μην ξεφύγει τίποτα κ σου έρθει στο κεφάλι(βλ. Γκλοπ,πέτρα,μολότοφ κ.ά) ή μην αρχίσεις να κλαις με μαύρο δάκρυ σαν σε παλιά ελληνική ταινία,από κανα δακρυγόνο…Ψάχνεις…Ψάχνεις…Ψάχνεις…Ταλαιπωρημένε Γάκη…Όλα τα έχουν σηκώσει…Τίποτα αξιόλογο,τίποτα καλό…
Σε βοήθησε πάλι ο Αγιος Σπυρίδωνας Γάκη…Που να το ήξερες…Γυρνώντας στη γειτονιά πήρε ένα κρασί για δώρο από την μικρή κάβα κ γλύτωσε κ τα έξοδα κ έσωσε κατά κάποιο τρόπο κ την υποχρέωση…