Γίνε κ εσυ μίζερος μπορείς….
Δεν χρειάζονται πολλά….
Ας ξεκινίσουμε από τα βασικά!
Πρέπει να δουλέψεις το παράπονο…Να παραπονιέσαι όλη την ημέρα κ να βλέπεις τα πάντα απο την άσχημη πλευρά τους…Να είσαι τρομερά απαισιόδοξος και να μην βλέπεις τίποτα καλό στο μέλλον…
Γκρίνιαξε σαν Έλληνας και ζήσε μίζερα σαν σκωτσέζος…
Έχε αγαπημένο θέμα σου την πολιτική κ αγαπημένη ατάκα το “δεν πάει πουθενά αυτός ο τόπος” κ συνέχεια να το λες ότι δεν πάει τίποτα καλά….
Ασχολήσου συνεχώς με θέματα που δεν έχουν λύση ή που έχουν συνεχώς δευτερεύον ρόλο….Γίνε οπαδός μιας ομάδας που δεν θα πάρει ποτέ πρωτάθλημα,ενός κόμματος που δεν θα βγεί ποτέ στην εξουσία!Κάνε μια δουλειά που ποτέ δεν θα σου δώσει οικονομική ευεξία κ όταν βγαίνεις πάντα να πηγαίνεις σε μαγαζιά που αποφασίζει κάποιος που δεν συμπαθείς απο την παρέα…
Δεν είναι δύσκολο κατα βάθος όλοι είμαστε μίζεροι κ το ξέρετε…απλά είναι πόσο πολύ το αφήνει ο καθένας να βγεί απο μέσα του._
Γιορτές;πήγαν περίπατο…Πάει ο παλιός ο χρονος…
Πάει ο παλιός ο χρονος,ας κλάψουμε παιδιά…Γράφω σήμερα γιατί αρνούμαι να πιστέψω πως τελείωσαν οι γιορτές!Ηθελα τόσο πολύ να συνεχίσω να αγαπάω κ να με αγαπάνε όλοι κ να ευχόμαστε τα καλύτερα ο ένας στον άλλο…
Για να πω την αλήθεια μισώ τις γιορτές που μόλις τελείωσαν για δικούς μου λόγους αλλά μου έκρυβαν εκπλήξεις ίσως περισσότερο ελπιδοφόρες απ’όσο περίμενα!Δυστυχώς έπρεπε λόγω κοινωνικότητας να είμαι κ γω ένας από όλους τους χρόνιαπολλάκηδες αλλά τώρα που τελείωσε όλο το σκηνικό κάπως απότομα μου ήρθε!
Γιατί είναι η πρώτη φορά που δεν αγόρασα απολύτως τίποτα!Που να προλάβω…
Είναι που δεν πρόλαβα να τους δω όλους όσους ήρθαν για λίγο στις γιορτές…
Είναι που θυμήθηκα παλιότερες εποχές κ νοσταλγησα να ήταν όπως τότε…
Είναι που εχω όνειρα για επόμενες παρόμοιες στιγμές κ δεν κρατιεμαι να τις ζήσω…
Λίγο η δουλειά,λίγο τα ποτά κι άμα δεις τα παιδιά πες ένα γειά…
Πως τα περάσατε;Εγώ όχι άσχημα,απλά τα πέρασα όλα τρέχωντας να προλάβω κ όσο ικανοποιημένος κ αν είμαι,μπορούσα παρά πολύ καλύτερα!
Υ.Γ. Ο νέος έτος τι γνώμη έχει για τα πισωγυρίσματα;
“greeklish” kalo kristouginna filos!!!!
grafw epitides greeklish!!to keimeno einai gia tous apantaxou ksenous pou zoun se kseni xwra,kseni poli,ksena ola!!!
KALA XRISTOUGENNA,feliz navidad,merry christmas,kalo kristougina k.o.k simasia exei i euxh!!
eipa na to grapsw mias k eimai ksana k pali opos kathe mera me tous dikous mou sto spiti mou k me epiase mia mikri sinaisthimatiki etsi akrateia!
giortines oi meres k tous agapame olous…kserete pws paei tora min to analuw!!!!!!!
Όπως εγώ που κρύβεις μέσα σου…
Μου επιτρέπεις να γράψω σήμερα;
Ω ναι;Ευχαριστώ.Σε ρωτάω γιατί τελευταία δεν είμαι ο εαυτός μου κι ίσως βγάλω ένα άλλο εγώ μου κρυμμένο κ ξεχασμένο κάπου μέσα μου…
Ζω στιγμές ροκ σε δύσκολες μέρες και κάπου το χάνω και κρατιεμαι από τους γύρω.Πως;Κρεμασμένος από τον ίδιο τον εαυτό μου σέρνομαι να με πάει δίπλα τους μήπως τύχει και χάσω στιγμές και καταστάσεις που στην μοναξιά μοιάζουν πολλές ενώ στην πραγματικότητα είναι λίγες…Μα ο χρονος είναι λίγος,δεν είναι δικός μου ακόμα,κι εγώ.μα ποιός εγώ;Κοιτώ τον καθρέπτη και κάτι συμβαίνει,κάτι γίνεται,δεν με βλέπω,μόνο δύο μάτια στον αέρα…Μου έρχεται να τον σπάσω για να πληγώσω αυτόν που κυρίευσε το εγώ μου και με έκλεισε εδώ μέσα.Να του μιλήσω στα ίσια και να του θίξω της αξίες και τα πρέπει.Να του πω να καθήσει στο τραπέζι να πιει μαζί μας ένα ποτήρι,να δει πόσο ωραία είναι να είσαι απλός…να τα βρίσκεις με τον εαυτό σου…Να μπορείς να κρυβεσαι στο φως όντας απλά πολύ πιο ψηλά από τα δήθεν κ τις βιτρίνες που κοιτάνε όλοι…Να είσαι ένας απίστευτα ήρεμος,γοητευτικός και χαμογελαστός άνθρωπος,όπως εγώ που κρύβεις μέσα σου…
Σπουδάζεις το θάνατο!!!
Ναι,για εσένα μιλάω,τον άμοιρο,τον κακόμοιρο τον μάγκα που πέφτει από αμάξι σε αμάξι μοιράζοντας απειλές δεξιά κι αριστερά σαν ευχές σαν όνειρα…Σαν ελπίδες όπως αυτές που γέννησες ερχόμενος να σπουδάσεις!Δεν σ’αδικώ γιατί εχθρούς βλέπεις τριγύρω πνιγμένος στις ουσίες,εχθρούς που νομίζεις πως σε απειλούν περισσότερο απ’όσο ο ίδιος ο εαυτός σου…Όμως γιατί;Ψάχνω συνεχώς γιατί,γιατί,γιατί!Μου χάλασες το απόγευμα όσο εύκολα χαλάς τον εαυτό σου δίχως λόγο,ξέρω πως κάτι σε οδήγησε κι εκεί όμως για αλλαγή γιατί δεν πας τον χρόνο λίγο πίσω λίγο αλλού…Χωρίς καμία ουσία;
Δεν ξέρω αν έκανα καλά που έφυγα δίχως να δώσω σημασία όμως μου γέννησες οργή,σύγχυση,απογοήτευση κ πίκρα για τους υπόλοιπους δύο που ήταν μαζί σου.Τι είσαστε;τι καταφέρατε;λίγο εγωισμό;δεν μπορώ ούτε να γράψω από τη σύγχυση…Το μόνο που σκέφτομαι είναι γιατί!γιατί να χρειαστεί να φτάσεις να κάθεσαι στον θάνατο δίπλα στο τραμ της ζωής για να δεις ότι λάθος θέση επέλεξες;όμως να είναι πια αργά…
(καλά είναι κάποια σοκ να μας θυμίζουν πόσο τυχεροί είμαστε…Έπειτα είναι στο χέρι μας αν θα είμαστε αυτοί που προσπερνούν με το αμάξι ή αν θα βλέπουμε παντού αόρατους εχθρούς…)
Σε … περίπου μέρες…
Σε εκατό περίπου μέρες θα με ξεβράσει ο βούρκος πάλι πίσω στην κοινωνία,προσγείωση στην πραγματικότητα…Είμαι έτοιμος για ότι με αφήσουν…Να κάνω!Δε μπορώ να οριοθέτησω στόχους γιατί πολύ απλά είναι πολύ μεγάλοι για να τους καλουπώσω την λάθος στιγμή…Το καλό είναι ότι έμαθα στα χαμηλά κ θα κυνηγήσω ότι εχω στο μυαλό μου δίχως να φοβάμαι μήπως μείνω για πάντα εδώ!Που;Ξεχασμένος ανάμεσα σε προβλέψεις όνειρα κ φιλοδοξίες κάποιων άλλων…Μέσα μου είμαι με διαφορετικό τρόπο πιο εγωιστής από όσα θα ζητούσαν για εμένα,όμως ζητάω εντελώς διαφορετικά πράγματα από εκείνα που θα ήθελαν…
Ίσως μου αρέσει να επιλέγω τα λάθη μου μόνος ξερώντας πως εγώ στο τέλος θα κοιμηθώ με τις ερινύες να μου δαγκώνουν λάγνα το κορμί δίχως να με αφήνουν σε ησυχία…
Σε εκατό περίπου μέρες βάζω ένα στοίχημα σε ένα γήπεδο ώντας έναν χρόνο εκτός,σαν τραυματίας,σαν άνεργος,σαν σταματημένος που κοίτα γύρω του να καταλάβει πως πέρασαν κ άλλαξαν τόσα φύλλα στο ημερολόγιο…Ελπίζω το στοίχημα αυτό να είναι το πρώτο τόσο σημαντικό που θα πιάσω γιατί αλλιώς μια ζωή θα χάνω…
Άλλη μια μέρα…
Είναι σήμερα μια από εκείνες τις βροχερές μέρες που δεν ξέρεις τι σου φταίει…Απόγευμα προς βράδυ κυριακής!Το τελείωμα μιας άτυχης αναζήτησης ολοκλήρωσης των δύο προηγούμενων ημερών καθώς κ το μεταίχμιο του χτες κ του αύριο σε ξεχνούν δίπλα σε ένα ποτήρι πρώην ζεστού καφέ…Τι σου λείπει;τι λάθος έκανες;πως θα το αντιμετωπίσεις;Ειλικρινά δεν ξέρω. Το νιώθω ότι είμαι καλά αλλά κινούμε με ρυθμό βγαλμένο από ταινία ναρκωτικών…Τόσο ταχύ μα μέσα από τα μάτια μου φαίνονται όλα να κινούνται αργά…Ξάπλωσα,θέλω να κοιμηθώ!όμως μου λείπεις!Δεν ξέρω τι είσαι εσυ που μου λείπεις όμως αλλάζεις συνέχεια ορέξεις…Τις δικές μου…Πότε θα έρθει το αύριο;πότε θα φύγει το χτες; πόσο ωραίος ήταν ο καφές όταν ήταν ζεστός…;
Εγώ πρωταγωνιστής;Μόνο στα όνειρα μου…
Ησύχασα,ήρθε πάλι το χαμόγελο να με επισκεφτεί πριν λίγη ώρα,κάθησε μόνο του χωρίς να το καταλάβω μέχρι που άρχισα να νιώθω καλά,ώσπου βγήκε ένας αναστεναγμός από μέσα μου λέγοντας του “να’σαι καλά”.Δεν προσπάθησα να κρατηθώ άλλο όπως παλιά,μου άρεσε πολύ κ έτσι ξεχάστηκα,χάθηκα στη συντροφιά του,ένιωσα χέρια γυναίκας να με χαϊδεύουν,μάτια φίλων να με κοιτούν,χείλη γονιών να με καλούν κ αμέσως το όνειρο μου να μου ανοίγει την πόρτα!Δεν έχασα χρόνο,μπήκα κ περπάτησα μέσα του,ήταν σαν σινεμά.Είχε ότι έργο ήθελα να δω κ’ με καλούσε πάντα να επιλέξω τους συμπρωταγωνιστές μου…Παρακάτω είχε κ’ μαγαζί με αναμνήσεις τυπωμένες σε κάθε είδους αντικείμενο ενώ καθώς γύρισα το κεφάλι μου είχε παντού αφίσες με το πρόσωπο μου που έγραφαν προσεχώς…!Δεν το πίστευα χαμογελούσα συνεχώς νομίζοντας πως όλα είναι απλά ένα αστείο κ’ τότε σκόνταψε κάποιος πάνω μου!Σηκώνοντας τον είδα τον ίδιο τον εαυτό μου να μου ζητά συγνώμη για την άτυχη στιγμή όμως μόλις γύρισε κ με αντίκρυσε μου έπιασε το χέρι κ με ευχαρίστησε γιατί αν δεν υπήρχα εγώ κ η φαντασία μου για να τον δημιουργήσω δεν θα υπήρχε πότε…
